Scheiden van je ouders? Je kunt geen ex-kind zijn

Een breuk tussen ouder en kind blijft een gevoelig onderwerp. Toch blijkt uit internationaal onderzoek dat contactverlies vaker voorkomt dan gedacht. Hoe moeten we dat begrijpen? En wat betekent zo’n breuk op lange termijn? Professor Peter Rober, psycholoog en gezinstherapeut aan het UPC KU Leuven, duidt de complexiteit van verstoorde ouder-kindrelaties.

“Je kunt breken met vrienden of scheiden van een partner. Maar scheiden van je ouders? Je kunt geen ex-kind zijn. De bloedband maakt deze relatie in zekere zin onbreekbaar.” Volgens Rober nemen kinderen zelden lichtzinnig afstand. Vaak gebeurt dat uit zelfbescherming. Een tijdelijke breuk kan helpen om grenzen te stellen en de relatie te herdefiniëren. “Met afstand kan ruimte ontstaan voor een andere dynamiek. Als het contact hersteld wordt, keren mensen meestal niet terug naar hoe het vroeger was. Er ontstaan nieuwe afspraken en verhoudingen.”

Toch waarschuwt hij voor simplistische tegenstellingen tussen ‘biologische’ en ‘sociale’ ouderschap. “Een contactbreuk kan in eerste instantie opluchten, maar het blijft een scheiding die haar gelijke niet kent. De emotionele prijs is hoog.”

Herstel begint volgens hem bij veiligheid en erkenning. Beide partijen moeten zich beschermd voelen én bereid zijn de beleving van de ander te erkennen. “Vaak wachten mensen op een verontschuldiging van de ander. Het vergt moed om als eerste die stilte te doorbreken.” Zelfs na jaren radiostilte blijft er vaak een vorm van verbondenheid bestaan. Die kan ondergesneeuwd raken door pijn en onrecht, maar is zelden volledig verdwenen.

Lees 

• Scheiden van je ouders? Je kunt geen ex-kind zijn | De Standaard