'Beschouw mijn boek gerust als een soort testament'

In een uitgebreid interview in De Morgen blikt psychiater Dirk De Wachter, UPC KU Leuven, terug op zijn werk, zijn gezondheid en zijn nakende pensioen. Tegelijk legt hij uit waarom hij in zijn nieuwe boek Wachten, een levenshouding pleit voor “aandachtig, verbonden en hoopvol wachten” in een samenleving die altijd versnelt.

De Wachter ziet hoe ons brein “oververhit raakt” omdat er nauwelijks nog rust is. We bestellen alles meteen, verwachten instant antwoorden en proberen elk moment te optimaliseren. Wachten raakt daardoor bijna verdacht. Terwijl het volgens hem net een kernvaardigheid is in zorg, in relaties en in het maatschappelijke debat.

“Mensen komen naar mij en vragen: wat moet ik doen? Terwijl het vaak gaat over minder doen. Anders doen. Zeker anders doen”, zegt De Wachter.

Hij waarschuwt al vijftien jaar voor een “borderlinemaatschappij” waarin polarisatie, onrust en splijtende tegenstellingen toenemen. Toch blijft hij uitgesproken hoopvol. Niet omdat er geen reden tot zorg is – integendeel – maar omdat kritische, zorgzame mensen volgens hem het verschil maken: wie zich engageert, tegenmacht vormt en in dialoog blijft, houdt de samenleving op koers.

In het interview praat hij ook open over zijn ziekte, over leven met een prognose en over de rol van nieuwe technologie. De AI-versie van zichzelf – gemaakt voor een tv-programma – vindt hij tegelijk “bangelijk zorgwekkend” en “bangelijk boeiend”. Zijn kernboodschap blijft dezelfde als in zijn eerdere werk: verbinding, medemenselijkheid en zorgzaamheid zijn geen luxe, maar noodzaak.

Lees

| Noem mijn boek gerust een soort testament | De Morgen

| Wachten, een levenshouding